Trampeti diğer davullardan ayıran şey, alt derinin üzerine gerilmiş metal tel takımıdır. Üst deriye vurulduğunda hava basıncı alt deriyi titreştirir, teller deriye çarpar ve o tizli hışırtı doğar.
Tel gerginliği netliği belirler.
Çok gevşek teller uzun ve dağınık bir hışırtı bırakır. Vuruş bittiği yerde ses devam eder, hızlı pasajlar bulanıklaşır.
Aşırı gerilen teller ise deriye yapışır. Hışırtı kaybolur, trampet tahta gibi kuru çıkar.
Doğru ayar, vuruşun hemen ardından kapanan ama vuruşu boğmayan noktadır. Bu nokta çalınan türe göre kayar: cazda biraz daha açık, modern pop prodüksiyonunda daha kapalı.
Throw-off kolu telleri deriden ayırır. Teller açıldığında trampet bir tom gibi davranır; bazı Latin ve orkestral pasajlarda bu bilinçli bir renktir. İyi bir kolun ölçütü, her seferinde aynı gerginliğe geri dönmesidir.
Bir başka sık sorun, tellerin iki uçta eşit temas etmemesidir. Bir uçta sıkı temas eden takım, vuruşun konumuna göre farklı tepki verir ve kursiyer kendi tekniğini sorgulamaya başlar. Oysa sorun mekaniktir ve birkaç dakikada çözülür.
Derslerimizde trampet ayarı teknik çalışmadan ayrı değil, onun hazırlığı olarak ele alınır.