Reggae davulculuğunu ayıran en belirgin özellik, ölçünün birinci vuruşunda bas davulun duyulmamasıdır.
One drop adı verilen bu yaklaşımda ağırlık merkezi üçüncü vuruşa kayar. Bas davul ve trampet aynı anda orada buluşur. Sonuç, geriye yaslanan bir zaman hissidir.
Etkisi teknik değil algısaldır. Dinleyici birinci vuruşu bekler, bulamaz; boşluk bir sonraki vurguya doğru gerilim yaratır.
Reggae'nin karakteristik salınımı bu gerilimden doğar.
Boşluk doldurulmaz. Aksine, seyreklik bilinçli bir tercihtir; bas gitar ve gitarın ürettiği ters vurgular için alan bırakılır. Fazla nota koymak türün dokusunu doğrudan bozar.
One drop dışında iki yaklaşım daha vardır. Rockers'ta bas davul her vuruşta duyulur ve daha itici bir his oluşur. Steppers'ta dörtlük vuruşlar sürekli tekrarlanarak dans odaklı bir sürüklenme sağlanır.
Üçü aynı türün üç farklı zaman anlayışıdır.
Cross-stick de reggae trampet sesinin ayrılmaz parçasıdır. Bagetin gövdesinin kasnağa dayandığı bu teknik, tam vuruşun keskinliği yerine tahta bir tık üretir.
Derslerimizde kursiyerler one drop kalıbını önce metronomla, ardından bas gitar eşliğinde çalışır. Boşluğu doldurmadan zamanı taşıyabilmek, ritmik olgunluğun önemli bir göstergesidir.