Punk davulculuğu genellikle basit diye nitelenir. Bu nitelendirme yanıltıcıdır.
Kalıpların nota sayısı azdır; buna karşılık gerekli enerji seviyesi ve tempo tutarlılığı yüksektir. Sadelik, kolaylık anlamına gelmez.
D-beat, punk ve türevlerinde yaygın kullanılan bir kalıptır. Bas davulun ölçü içinde belirli bir dizilimle tekrarlanması ve trampetin ters vurgularda sabit durması esasına dayanır.
Kalıp değişmeden uzun süre sürdürülür; değişim daha çok şiddet ve tempoda yaşanır.
Yüksek tempoda ve yüksek şiddette uzun süre çalmak ekonomik hareket gerektirir. Kolun tamamını kullanan geniş vuruşlar birkaç dakika içinde tükenmeye yol açar.
Bileğin ve önkolun birlikte çalıştığı, geri tepmeyi kullanan bir teknik gerekir.
Ses seviyesi de teknik bir parametre olarak ele alınmalıdır. Sürekli en yüksek şiddette çalmak hem kulak sağlığı hem dinamik alan açısından sorunludur. En yüksek noktayı bölüm geçişlerine saklamak düzenlemeyi daha etkili kılar.
Punk davulculuğunun tarihsel değeri, karmaşıklığı reddederek enerjiyi öne almasıdır. Bu tercih davul çalışının her zaman teknik gösteriyle ölçülmediğini gösterdi.
Derslerimizde bu kalıplar tempo dayanıklılığı çalışması olarak ele alınır. Beş dakika boyunca tempo düşmeden çalabilmek, ölçülebilir ve somut bir hedeftir.