Avustralyalı davulcu Virgil Donati, uzuv bağımsızlığını olağanüstü bir düzeye taşımış icracılardandır. Çalışında eller bir ritmik gruplama sürdürürken ayaklar bambaşka bir bölünme çalar; katmanlar birbirinden tamamen bağımsız hareket eder.
Bu düzeyin arkasında sistemli bir çalışma vardır. Donati, her kombinasyonu ayrı bir alıştırma olarak ele alır ve tempoyu ancak bütün katmanlar düşünülmeden çalınabildiğinde yükseltir. Sonuç, doğaçlama değil planlı bir kapasitedir.
Progresif metal ve fusion bağlamında bu yaklaşım, ölçü değişimlerini ve poliritmik yapıları mümkün kılar. Parçalar yazılı olarak talepkârdır; icracının okuma becerisi de bu düzeyi destekler.
Bu tür bir teknik her bağlamda kullanılmaz. Değeri, sınırı göstermesinde ve orta seviye çalışmaların nereye doğru ilerlediğini netleştirmesindedir.
Donati’nin çalışma yaklaşımında nota yazısı merkezî bir yer tutar. Katmanlar önce yazılır, ardından tek tek çalışılır ve en son birleştirilir; kulakla denenerek kurulmaya çalışılan bağımsızlık çoğu zaman belirli bir düzeyin üstüne çıkamaz.
Derslerimizde bağımsızlık çalışması kursiyerin düzeyine göre ölçeklenir; hedef bu uç düzey değil, çalınan müziğin gerektirdiği ayrışmanın rahatça kurulmasıdır.