Davul solosu uzun süre teknik gösteri olarak algılandı. Oysa iyi kurulmuş bir solo, kendi içinde giriş, gelişme ve sonuç barındıran bir müzikal formdur.
Bu form anlayışı olmadan solo, birbirini izleyen figürler dizisine dönüşür.
Solo geleneği büyük ölçüde swing döneminde yerleşti. Büyük orkestralarda davulcuya ayrılan bölümler dinleyici için beklenen anlar haline geldi; uzunluğu ve yapısı orkestra düzenlemesi tarafından belirleniyordu.
Bebop döneminde solo daha kısa ve daha yoğun hale geldi. Dörtlü ve sekizli değişimlerle solistlerle paylaşılan bölümler, davulun konuşma yeteneğini öne çıkardı.
Bu format bugün de caz eğitiminde temel bir çalışma biçimidir.
Bir solonun kurgusunda en etkili araç motiftir. Kısa ve tanınabilir bir ritmik fikir kurulup geliştirildiğinde, dinleyici takip edebileceği bir ip ucu bulur.
Motif olmadan hızlı ve karmaşık bir solo bile takip edilemez hale gelir.
Dinamik yay ikinci temel araçtır. Sürekli yüksek şiddette çalınan bir solo kısa sürede tekdüzeleşir; alçalan ve yükselen bir seyir formun anlaşılmasını sağlar.
Derslerimizde kursiyerler kısa ve motif temelli solo çalışmaları yapar.