Kırklı yılların ortasında caz, dans müziği olmaktan çıkıp dinlenmek için icra edilen bir müziğe dönüştü. Tempolar yükseldi, cümleler karmaşıklaştı.
Davul bu dönüşümde en çok değişen çalgılardan biri oldu.
Sürekli çalınan bas davul geri çekildi; zaman ride ziline taşındı. Bunun pratik nedeni hızdı: yüksek tempoda her vuruşta bas davul çalmak hem fiziksel olarak zor hem de dokuyu boğucuydu.
Boşalan bas davul yeni bir işlev kazandı: beklenmedik noktalarda ani vurgular.
Sol el de benzer biçimde serbestleşti. Trampet üzerinde düzenli bir kalıp yerine, solistin cümlelerine tepki veren kesikli figürler çalmaya başladı.
Sonuç, davulun eşlikten çıkıp diyaloğa girmesiydi.
Bu dilin kursiyer açısından zorluğu, ezberlenebilir bir kalıbının olmamasıdır. Bebop eşliği bir figür değil, bir dinleme biçimidir. Ride'da zaman sürerken diğer uzuvların anlık kararlar vermesi gerekir.
Çalışma yolu da buradan geçer: önce ride'da kararlı zaman, sonra kademeli olarak eklenen tepkiler.
Derslerimizde bebop eşliği, swing hissi yerleştikten sonra dörtlü değişim çalışmalarıyla birlikte ele alınır.